جنگ منطقه ای، نتیجه دخالت های خارجی - اندیشکده بین الملل

جنگ منطقه ای، نتیجه دخالت های خارجی

سید عبدالمجید زواری مهر 22, 1397
Download PDF

با وجود تبلیغات گسترده غرب برای وارونه نشان دادن حقایق سوریه، برخی کارشناسان سیاسی با تاکید بر کارآمدی مذاکره برای پایان دادن به درگیری ها، معتقدند پیشنهادهای کشورهای غربی صرفاً تشدید کشتار در سوریه را در پی خواهد داشت.

سید عبدالمجید زواری، مدیر اندیشکده روابط بین الملل

DEC 2012

اندیشکده روابط بین الملل: با وجود تبلیغات گسترده غرب برای وارونه نشان دادن حقایق سوریه، برخی کارشناسان سیاسی با تاکید بر کارآمدی مذاکره برای پایان دادن به درگیری ها، معتقدند پیشنهادهای کشورهای غربی صرفاً تشدید کشتار در سوریه را در پی خواهد داشت.

روزنامه انگلیسی گاردین طی گزارشی نوشت: نشانه های اجتناب ناپذیری وجود دارد که غرب مجددا برای تشدید مداخله نظامی در جهان عرب و کشورهای اسلامی آماده می شود. این بار هدف سوریه است. پس از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هشدارها چند برابر شده است. در وهله نخست رهبران آمریکا و انگلیس مشابه تبلیغاتی نفس گیری که مسیر حمله به عراق را هموار کرد، مدعی شدند دولت سوریه ممکن است علیه نیروهای معارض از سلاح های شیمیایی استفاده کند که عواقب وخیمی خواهد داشت.

سپس آمریکا به بهانه حفاظت از ترکیه در برابر آتش توپخانه سوریه، از استقرار موشک های پاتریوت در مرز دو کشور خبر داد که می تواند مشابه آنچه در لیبی اتفاق افتاد برای اجرای منطقه پرواز ممنوع مورد استفاده قرار گیرند. پس از آن موج خبرهای رسانه در مورد تشدید حمایت های تسلیحاتی، آموزشی و اطلاعاتی ایالات متحده و همچنین استقرار نیروهای ویژه و یا حتی پشتیبانی هوایی و دریایی این کشور، بدین معنی است که دخالت مستقیم آمریکا و انگلیس اجتناب ناپذیر است.

پس از آن به رسمیت شناختن معارضان از سوی انگلیس، فرانسه و شواری خلیج فارس، ناتو، آمریکا و متحدان آن دنبال شد _ فراتر از آنچه در لیبی انجام شد _، بدعت جدیدی بود که به معنی عزم این کشورها برای بازگشت و نقش آفرینی بیشتر در منطقه است.

این حمایت آشکار نهایتاً تشدید خشونت ها در جامعه سوری را به دنبال داشت. برای مثال در فیلمی که افکار عمومی را به شدت متاثر کرد دو افسر ارتش سوریه توسط نیروهای مورد حمایت غرب به طرز فجیعی کشته شدند. در این جنایت، سر این دو نظامی سوری توسط یک کودک ساتور به دست بریده می شود.

از ابتدای درگیری ها در سال گذشته تاکنون دهها هزار نفر از شهروندان سوری کشته شده اند. همچنین در طول این مدت مشابه آنچه در عراق اتفاق افتاد، آدم ربایی، قتل، پاکسازی قومی و همچنین حملات فرقه ای نیز به شدن گسترش یافته است. به همین دلیل سازمان های حقوق بشری، شکنجه و اعدام های خودسرانه توسط طرفین درگیر و همچنین استفاده از کودکان به عنوان سرباز را محکوم کرده اند. هفته گذشته کانال چهار از کشف شواهدی خبر داد که بر اساس آن بیش از 100 غیر نظامی علوی در شهر عقرب توسط نیروهای شورشی به قتل رسیده بودند. این در حالی است که پیشتر اعلام شده بود این کشتار توسط نیروهای دولتی انجام شده است.

شاید تصور کنید به دلیل این اقدامات خشونت بار گروه های تروریستی، کشورهای غربی حمایت خود از این شورشیان را قطع کنند، اما واقعیت این است که دقیقاً به همین دلیل آنها مورد حمایت این کشورها هستند.

دیوید کامرون هفته جاری در پارلمان گفت: توانمند سازی نیروهای القاعده در جنگ سوریه – که کشورهای غربی و متحدان آنها در خلیج فارس به آن دامن زده می زنند – یک ضرورت استراتژیک است. به گفته او این یک فرصت برای انگلیس، آمریکا و رژیم های خودکامه ای همچون عربستان و اردن است تا به مخالفان سوریه را شکل و سامان دهند.

البته در برخی مقاطع زمانی امریکا و انگلیس هر دو از طریق ترکیه و اردن، کمک های مالی، آموزشی خود را به گروه های مورد حمایت خود رسانده اند. این اقدام مداخله ای برای زمینه سازی برای نفوذ این کشور قبل و بعد از سقوط احتمالی دولت بشار اسد است که همچون لیبی در پوشش حفاظت از غیرنظامیان انجام می شود.

همه اینها مباحثی هستند که در پوشش جنگ با ترور انجام می شود. پس از فاجعه جنگ های عراق و افغانستان و عدم امکان لشکرکشی مستقیم، مداخله ها باید از طریق پوشش های بشر دوستانه، حملات هوایی، هواپیماهای بدون سرنشین، و جنگ های پنهان و زیر زمینی انجام می شود.

با این حال همانطور که در عملیات ناتو در لیبی _ که موجب افزایش خسارت ها، مرگ حداقل 10 نفر، و پوشش دادن پاکسازی قومی و کشتارهای دسته جمعی شد _  جنگ به بهانه حمایت از غیرنظامیان عملاً هیچ تاثیر مثبتی ندارد و مداخله بیشتر غرب در سوریه هم موجب پایان خشونت ها و سپردن آینده سوریه به دست مردم نیست.

در حقیقت آنچه در سوریه می گذرد به طور فزاینده ای جنگ پنهان عربستان سعودی و حامیان غربی آن برای تشدید جنگ های فرقه ای است که با هدف خنثی کردن نفوذ ایران و در بلند مدت روسیه و دیگر متحدان شرقی این کشور است.

 با این حال حتی در صورت سقوط دولت اسد نیز با توجه به عدم توانایی هیچ کدام از طرفین برای تسلط کامل بر کشور، با وجود افزایش دخالت های خارجی، در گیری ها و کشتار در قالب جنگ داخلی ادامه خواهد یافت.

به همین دلیل تنها راه برون رفت از وضعیت فعلی و گسترش جنگ، توافق بر سر مذاکره با حامیان منطقه ای و بین المللی است. این هفته فارق الاشرع معاون رئیس جمهور سوریه که از او به عنوان رئیس جمهور احتمالی دولت انتقالی نیز یاد می شود، اذعان کرد که ارتش سوریه قادر به پیروزی در جنگ نیست و طرفین را به حل و فصل اختلافات و تشکیل دولت وحدت ملی دعوت کرد.

با این حال قدرت های غربی و کشورهای حاشیه خلیج فارس تاکنون در برابر مذاکره معارضان با دولت مقاومت کرده اند. برای نمونه تلاش محمد مرسی رئیس جمهور مصر برای حصول توافقی منطقه ای و نزدیکی دیدگاه های ایران، ترکیه و عربستان، با کارشکنی سعودی ها مواجه شد. با این حال سرانجام این مذاکرات در محلی باید انجام شود.

در همین حال نه تنها مداخله قدرتهای غربی، گسترش کشتار و ناامنی ها را در پی خواهد داشت، بلکه ممکن است به خارج شدن کنترل اوضاع از دست دو طرف بیانجامد. در حال حاضر اغلب جنگجویان اسلام گرا، نسبت به حامیان خارجی خود بد بین شده اند که به احتمال زیاد موجب بروز نوعی مقاومت مشابه روش القاعده در افغانستان خواهد شد که منطقه را در گرداب یک درگیری ویران کننده غرق خواهد کرد.

#داعش

#تروریسم

#سوریه

 

 1
اشتراک گذاری
سید عبدالمجید زواری

سید عبدالمجید زواری

مدیر اندیشکده روابط بین الملل،مدیر مسئول ماهنامه اندیشه روابط بین الملل، پژوهشگر، کارشناس و تحلیلگر مسایل بین الملل، دانشجوی دکتری روابط بین الملل، آینده پژوه و مدرس دانشگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

موارد اخیراً مشاهده شده

بستن

هیچ پستی بازدید نشده است.

بازدید اخیر