آشنایی با مفهوم لجستیک با نگرش نظامی - اندیشکده بین الملل

آشنایی با مفهوم لجستیک با نگرش نظامی

Admin فروردین 24, 1395
Download PDF

حسین اژدر

پیشینه
اندیشکده روابط بین‌الملل: کلمه انگلیسی لجستیک به مدت 100 سال در نیروهای نظامی آمریکا مورد استفاده قرار داشته و به‌تدریج توسط دیگر جوامع دفاعی و نیروهای مسلح کشورهای انگلیسی زبان مورد پذیرش قرار گرفته است. در ادوار اخیرتر، این اصطلاح همچنین در تجارت و صنعت غیر نظامی رواج یافته است. این اصطلاح صفت یونانی لوگیستیگوس (‪logistikos) به معنی”ماهر در محاسبه” مشتق شده است. (در طول تاریخ، وظایف تجهیز تدارک و انتقال ارتش‌ها مستلزم محاسبات ریاضی بود ه است که برخی از آن‌ها از پیچیدگی قابل ملاحظه‌ای برخوردار بوده‌اند. ناپلئون به جهت توصیف این مهارت‌های محاسباتی بر این مبنا که به نیوتن یا لایب نیتز نیاز دارند، اشتهار دارد. )
در دوره‌ی امپراتوری روم و بیزانس، لاگیستا (‪logista) مأموری بود که این مهارت را به‌عنوان بخشی از حرفه‌ی خود به کار می‌گرفت.

ارتش فرانسه در دوره‌ی لویی چهاردهم یک ژنرال را مسئول اسکان نموده که ترتیب اقامت نیروها را می‌داد (‪logerدر زبان فرانسه به معنی اسکان دادن و جا دادن و صفت ‪ logistiqueهنگامی‌که در بافت نظامی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در اصل خدمات مربوط به اسکان را توصیف می‌کند. )
اصطلاح لجستیک (‪logistics) در مفهوم وسیع‌تر و مدرن‌تر آن، ابتدا در نظریه‌ی جنگ ژومینی مورد تأکید قرار گرفت. این نظریه در 1838 منتشر شد. پس از آنکه نویسنده نزد ناپلئون خدمت کرده بود، ژومینی در توضیح مثلث استراتژی، تاکتیک و لجستیک و یا ارتباط متقابل آن‌ها با یکدیگر، لجستیک را به‌عنوان وسایل و ترتیباتی توصیف می‌کند که به مورد اجرا گذاشتن استراتژی و تاکتیک را میسر می‌سازد.
کلازویتس، از معاصران ژومینی تأکید می‌کرد که یک فرمانده‌ی عاقل، حتی اگر منابع منطقه کاملاً کفایت کند، در مورد تشکیل مخازن مهمات در پشت سر خود به‌عنوان ذخیره‌ای در برابر وقایع پیش‌بینی نشده نباید اهمال ورزد، به‌گونه‌ای که به نحو آسان‌تری بتواند استعداد خود را در مناطق معین متمرکز سازد. هر دو اظهار نظر امروز مصداق دارند. گرچه وسعت و بزرگی لجستیک نظامی مدرن به میزان زیادی گسترش یافته است.
بر خلاف ژومینی، که اهمیت لجستیک را معادل استراتژی و تاکتیک می‌دانست، کلازویتس لجستیک را در خدمت آن دو، فرض می‌کرد. این تفاوت در تأکید، جالب توجه است، چرا که هنوز در برخی موارد به قوت خود باقی مانده است.
در برخی از نیروهای مسلح، وابستگی متقابل و تعامل استراتژی، تاکتیک و لجستیک مورد پذیرش قطعی فرماندهان، ستادها و واحدها قرار دارد تا حدی که هر سه مقوله از دیر باز به‌طور معادل با یکدیگر در ستاد کل معرفی می‌شوند. “ستاد برنامه‌ریزی عملیاتی”در کلیه سطوح مراکز فرماندهی در نیروهای نظامی نمایندگی دارد.

تعریف و قلمرو
لجستیک نظامی عبارت است از فعالیتی-و فعالیت بزرگی-که در آن برنامه‌ریزی، آماده‌سازی و فراهم آوردن پشتیبانی مادی برای نیروها مبادرت می‌شود و بدین ترتیب، آنان قادر می‌گردند که به زندگی و حرکت، دیدن آموزش در زمان صلح، بسیج و استقرار در وضعیت اضطراری و شرکت در جنگ و یا حفظ صلح بپردازند.
اصطلاح‌های نظامی مادی و مواد در این تعریف و تعاریف دیگر از اهمیت کلیدی برخوردار هستند.
از این اصطلاح برای توصیف دامنه وسیع و مقادیری از تجهیزات و کالاها استفاده می‌شود که در فهرست اجناس و اقلام نیروهای مسلح قرار دارد. فهرست‌هایی که متناسب با کلیه‌ی پیشرفت‌های چشمگیر در زمینه‌ی تکنولوژی نظامی در سالیان اخیر طولانی‌تر و پیچیده‌تر شده‌اند.
این فهرست‌ها شامل اقلام مادی تجهیزات عمده مانند کشتی، هواپیما، تانک، و کلیه انواع خودرو و سیستم‌های تسلیحاتی گرفته تا قطعات یدکی برای جایگزینی، موشک‌ها و مهمات، مواد منفجره و سوخت، آب و غذا، انبار مصالح ساختمانی، لوازم پزشکی، پوشاک و ملزومات شخصی، نقشه‌ها و دیگر لوازم می‌گردد.
لجستیک دارای دو وظیفه‌ی عمده است که هر دو بر مضمون اصلی پشتیبانی مادی تأکید دارند.
وظیفه‌ی نخست در برگیرنده‌ی توسعه و تولید، تهیه و ذخیره، توزیع و نهایتاً شاید دور ریختن تجهیزات و کالاهای مصرف شده توسط نیروهای نظامی باشد.
وظیفه‌ی دوم مربوط به فراهم آوردن انواع گسترده‌ای از نیروهای لجستیکی می‌گردد. هر یک از این نیروها دارای وظایف عملیاتی و غیرعملیاتی است که ممکن است در موقعیت‌های جنگ و صلح با یکدیگر متفاوت باشد.
در واقع یکی از وظایف نظامی پشتیبانی است. گرچه لجستیک از وظایف اصلی پشتیبانی محسوب می‌شود و از این حیث کنار مدیریت نظامی و فراهم آوردن ارتباطات و اطلاعات قرار می‌گیرد.
نیروهای مسلح اختصاصاً وظایف خود را به‌گونه‌ای متفاوت طبقه‌بندی می‌کنند و برخی از آن‌ها، لجستیک را به‌عنوان جزء لاینفک مدیریت نظامی تلقی می‌کنند.
مدیریت نظامی عمدتاً به افراد مربوط می‌شود درحالی‌که لجستیک، عمدتاً به مواد و تجهیزات مربوط می‌شود.
لجستیک عملیاتی، باعث بقای نیروهای درگیر رزم، عملیات ضد شورش، امنیت داخلی، عملیات حفظ صلح و امداد در فجایع و یا تمرینات آموزشی می‌گردد.
آن بخش از لجستیک عملیاتی که به‌طور مستقیم از زدوخوردها پشتیبانی می‌کند و در تماس نزدیک با زدوخوردها قرار دارد، غالباً پشتیبانی خدمات رزمی خوانده می‌شود. از سوی دیگر لجستیک غیرعملیاتی، تعداد زیادی از وظایف پشتیبانی را در بر می‌گیرد که همگی بخشی از امور روزمره‌ی داخلی نیروهایی است که در زمان صلح در پادگان‌ها و سربازخانه‌ها در کشور یا در ماورای بحار زندگی و کار می‌کنند.
لجستیک عملیاتی می‌تواند با مرتبط ساختن سطوح پشتیبانی از طریق خطوط ارتباطی، فواصل طولانی را می‌توان از پایگاه‌های اصلی به نیروهای مستقر شده در صحنه‌ها و یا مناطق عملیاتی دوردست گسترش داد. برای مثال، واحدهای رزمنده دارای عناصر ارگانیک، تدارکات، نگه‌داری و پشتیبانی پزشکی بوده و در بعضی شرایط ممکن است پشتیبانی مستقیم از پایگاه‌های اصلی و یا ماورای بحار دریافت کنند.
اصطلاحات “لجستیک میدانی” و “لجستیک پایگاهی” توسط نیروهای نظامی به‌طور معمول استفاده می‌شود.
به‌موجب لجستیک میدانی مواد و تجهیزات و خدمات در میدان فراهم می‌شود. منبع تهیه‌ی این تجهیزات و خدمات، تأسیسات زیربنایی به‌طور موقت گرفته شده و یا بنا شده، سرپناه‌های با عجله ساخته شده و یا تغییر کاربردی داده شده و یا در واقع مناطق صحرایی و یا جنگلی است.
در محیط عملیاتی یا رزمی، استتار و پنهان کردن، دفاع محلی و امنیت می‌توانند به‌اندازه‌ی تدارکات فنی پشتیبانی لجستیکی مهم باشند.
لجستیک پایگاهی، آن‌گونه که این اصطلاح بیان می‌کند، از پایگاه‌های اصلی در کشور، پایگاه‌های اصلی در صحنه‌های ماورای بحار یا پایگاه‌های مقدم در مناطق عملیاتی ماورای بحار تأمین می‌گردد.
این نوع لجستیک، معمولاً از مکان‌های دائمی در یک محیط امن تأمین می‌گردد. لجستیک میدانی دربرگیرنده‌ی پشتیبانی سیار و نیز ایستای ذخایر و خدمات است، درحالی‌که لجستیک پایگاهی همواره دارای مشخصه‌ی تأسیسات بزرگ و ایستا است.
روش دیگر برای توصیف لجستیک عبارت است از تمایز گذاردن بین تولیدکننده ‌یا عمده فروش و استفاده کننده که هر دو توسط عرضه‌کننده و یا خرده‌فروش به هم ربط داده می‌شوند. توضیح بیشتر اینکه، برای تولیدکننده‌ی دفاعی، عرضه‌کننده‌ی نظامی واسطه‌ای است که به محاسبه‌ی نیازهای مادی می‌پردازد. همچنین به تهیه و نگه‌داری ذخایر در انبارهای پایگاه و یا مخازن صحرایی می‌پردازد و نیازهای مصرف‌کنندگان را به‌صورت خودکار و یا با ارائه‌ی درخواست توزیع می‌کند. برای استفاده کننده‌ی نظامی، عرضه‌کننده و تولیدکننده هر دو با هم نیازهای مشروعش را در زمان و مکان مناسب و با کیفیت مناسب و اندازه‌ی صحیح برآورده می‌سازد.
آثاری که به لجستیک پرداخته‌اند برخلاف آثاری که به استراتژی و تاکتیک پرداخته‌اند بسیار محدود می‌باشند. از جنگ جهانی دوم، چندین اثر برجسته بر اهمیت لجستیک تأکید کرده‌اند که یکی از این آثار که توسط “وان کرولد”نوشته شده، و شامل این اظهار نظر است که به این دلیل که مطالب لجستیکی منتشر شده معتبر، کمیاب است، قسمت اعظم تاریخ نظامی موجود، سرنا را از سرگشاد آن میزند. “مایکل هوارد” هنگام بررسی اثر کرولد، نارسایی‌های آن را به شیوه‌ای نافذ، که خاص خودش است بیان می‌کند:
تمایز سنتی و فاجعه‌بار بین نیروهای «مقدم» و «عقبه»، بین رسته‌های اجرایی و مهندسی، بین افسران پرواز فنی که در انهدام کارایی نیروهای مسلح ما (بریتانیا) در قرن بیستم نقش بسزایی داشته‌اند به مکتوبات پیرامون جنگ نیز تسری یافته است. مورخان نظامی تا بدان جا که به شرافتشان لطمه‌ای نخورد، سعی در آن دارند که کمترین توجه نسبت به امور لجستیکی از خود نشان دهند، پیش از آن‌که به شرح نیک بختی و بدبختی‌های نبرد و هنر فرماندهی‌ای بپردازند که قلب ماجرا تشکیل می‌دهد. (ساندی تایمز، لندن، 19 فوریه 1978. (
اظهارنظرهای تاریخی پیرامون استراتژی، تاکتیک و فرماندهی ممکن است به میزان قابل ملاحظه‌ای کم‌ارزش جلوه کند که این به دلیل فقدان ابعاد لجستیکی اساسی است. بااین‌حال ما باید نسبت به مطالب منتشر شده‌ای

که به شیوه‌ای مجزا به لجستیک می‌پردازند، محتاط باشیم. تاریخ نظامی باید دقیقاً و به‌گونه‌ای واقع‌بینانه چنین ثبت کرده باشد که هدایت جنگ‌ها، عملیات نظامی و نبردها تلاشی مختلط است. استراتژیستها و تاکتیک دان ها، فرماندهان و دست‌اندرکاران لجستیک، سربازان و غیرنظامیان، همگی هنگامی‌که با یکدیگر همکاری می‌کنند تا به موفقیت در جنگ نائل شوند، در آزمون‌ها و رنج‌ها شریک هستند، درست همان‌گونه که کلیه نیروها و واحدهای نظامی-وظیفه شان هرچه باشد-به همکاری و تشریک مساعی با یکدیگر برای انجام مأموریت‌ها و وظایف خود جهت نیل به پیروزی می‌پردازند. درصورتی‌که عملیات کارآمد و عملی باشد، به این دلیل که پشتیبانی لجستیکی از آن آماده و کافی است، آنگاه نیاز چندانی به این‌که مطالب زیادتر درباره‌ی لجستیک نوشته شود، وجود ندارد؛مگر اینکه به دلیل محدودیت‌ها یا نارسایی‌های لجستیکی لازم باشد که به ریسک‌های عملیاتی –ریسک‌های از پیش اندیشیده شده- دست زد.
هنگامی‌که لجستیک تأثیر عمیقی بر سیاست‌ها، برنامه‌ها و اولویت‌های نظامی دارد یا هنگامی‌که لجستیک عملیات را تعدیل و یا محدود می‌کند، آنگاه این واقعیت‌ها و شرایط مربوطه‌شان قابل‌توجه هستند. شاید این واقعیات و شرایط قابل‌توجه به‌صورت مفصل بسیار کم ثبت‌شده باشند، اگر چنین باشد، آنگاه همان‌گونه که “وان کرولد”ادعا کرده است شاید “سرنا از دهان گشادش زده” شده است.
هنگام بررسی گذشته و پیش‌بینی آینده، شایسته است به یاد آوریم که لجستیک وسیله اصلی ایجاد و حفظ قدرت رزمی است. لجستیک می‌تواند عامل تعیین کننده موفقیت یا شکست عملیاتی باشد، آن‌گونه که در اینجا بیان‌شده است:
لجستیکی که خوب برنامه‌ریزی و اجرا شده باشد، کلید پیروزی در نبرد است و نقشی کلیدی در آمادگی رزمی در جنگ ایفا می‌کند. عکس این مطلب نیز واقعیت دارد، اهمال و سهل‌انگاری در لجستیک می‌تواند به‌سرعت آنچه را که به نظر می‌رسد نیروی نظامی قدرتمند باشد، به معجونی از افراد بیمار و بی‌روحیه مبدل کند. گرچه به‌عنوان رزمنده آموزش دیده‌اند اما قادر به حرکت، تیراندازی و یا برقراری ارتباط نیستند. این تجویزی قطعی برای تضعیف روحیه به میزانی فاجعه‌بار و فقدان اعتماد نسبت به فرماندهان، کارکنان پشتیبانی و نیروها و شاید خیلی سریع به سلاح‌ها، تجهیزات و توانا ایشان برای نبرد است.
در گذشته، قرن‌ها رزمندگان به جستجوی غذا و یا غارت آن دست می‌زدند. آن‌ها برای اقامت درخواست جا می‌کردند و وسایل حمل‌ونقل را تصرف می‌نمودند. لجستیک و یا معادل آن در آن زمان روشی برای دست زدن به جنگ تنبیهی و نیز وسیله‌ای برای پشتیبانی جنگ بود.
جنگ‌آوران قدیمی به‌گونه‌ای تحسین‌برانگیز، خوداتکا، خودکفا و خودبسنده بودند، بسیار بیشتر از آن چیزی که امروزه اکثر سربازان فاقد خوداتکایی هستند. بااین‌حال، با بزرگ‌تر شدن دسته‌های کوچک، هنگام ازدیاد نفرات در ادوار باستان و قرون‌وسطی هنگامی‌که آن‌ها شروع به شکل دادن به واحدهای رزمنده مدرن و آرایش جنگی مدرن نمودند، بلندپروازی‌های عملیاتی آن‌ها بیشتر گردید و بر توانایی‌های رزمی‌شان افزوده شد. ازاین‌رو، نیاز آن‌ها به لجستیک پایدار و پاسخگو نیز افزایش بیشتری پیدا کرد. کسب این توانایی جدید، جهت حرکت و جنگ در میادین که در فاصله‌های دورتر قرار داشتند، نیاز به لجستیک تخصصی را که مختص پشتیبانی رزمی بود، به وجود آورد.
ورود تدریجی انواع فزاینده‌ای از سلاح‌ها، وسایل حمل‌ونقل و تجهیزات پیچیده‌تر ایجاب می‌کرد که به همان نسبت، کمیت و کیفیت پشتیبانی لجستیکی افزایش پیدا کند. طی یک دو قرن گذشته، ظهور نخستین خطوط آهن، کشتی های بخار، تلگراف و تلفن و سپس خودروهای موتوری چرخدار و زنجیردار، انواع گوناگون وسایل نقلیه دریایی و هوایی و اشکال مختلف تولید انرژی به‌گونه‌ای قدرتمند و مرگبار به کشورها و نیروهای مسلحشان توانایی دست زدن به جنگ به شیوه‌ای قدرتمند تر و مخرب تر را اعطا کرده است.  با توسعه چشم گیر تکنولوژی جنگی، لجستیک به‌عنوان یک وظیفه‌ی نظامی اساسی و جزء سازمان کلیدی نیروهای مسلح مدرن شناخته شده است.
پشتیبانی لجستیکی موثر و به موقع، همواره بستگی به توانایی فرماندهان و ستادهایشان، واحد هایشان و مسئولان لجستیک جهت پیش‌بینی نیازمندی ها داشته است.
دست اندر کاران لجستیک معمولاً به مراکز فرماندهی تاکتیکی نظامی در میدان نبرد متصل بودند و یا به‌عنوان یک رده پشتیبانی گردهم می آمدند و حتی المقدور به صحنه زد و خرد نزدیک میشدند. در هر دو صورت، آن‌ها تحت هدایت دقیق فرمانده خود بودند و با زیر دستان خود به راحتی ارتباط برقرار می‌کردند. همچنین دست‌اندرکاران لجستیک مجبور به همکاری نزدیک با مقامات دولتی بودند که در خاک آن به عملیات می پرداختند و یا از آن عبور می کردند. آن‌ها توسط این مقامات تدارکات لازم و مایحتاج ضروری را تهیه می‌کردند.
ترکیب نیروی نظامی و دکترین و روشهای عملیاتی آن در هرچه باشد، دست اندر کاران لجستیک و رده های پشتیبانی لجستیکی، دارای مسئولیتی سنگین، پیوسته و اجتناب ناپذیری هستند که آن مسئولیت پیش‌بینی و فراهم آوردن نیازهای روزمره‌ی کسانی است که پایدار نگه داشتن آن‌ها وظیفه‌ی اصلی لجستیک را تشکیل می‌دهد. نیروها چه تحت محاصره باشند، چه در حال انجام عملیات محاصره باشند و یا در حال راهپیمایی باشند، چه در حال حمله باشند و چه در حال دفاع، چه در حال پیشروی باشند و چه در حال عقب نشینی، نیازمندیهای آن‌ها باید برآورده شود و هر گونه ناکامی در انجام این کار، بازتاب روشنی دارد.
کار حرفه ای و قدیمی لجستیک نظامی به مجموعه خدمات، تسهیلات و سیستم‌های پشتیبانی مدرنی تکامل و تحول یافت که نیروها با آن‌ها آشنایی حاصل کرده، انتظار آن را داشتند و به اهمیت آن پی بردند. لجستیک در اصول و در مفهوم تغییر اندکی یافته است. بااین‌حال، همراه با رشد نیروهای نظامی مدرن و پیچیدگی تکنولوژی مدرن، این وظیفه وسعت، گستردگی و رشد قابل ملاحظه‌ای یافته است.
ظهور ارتشهای دائمی و در برخی موارد، استقرار آن‌ها در خارج از خاک کشور، بدین معنی بود که لجستیک می بایست وظیفه ای اساسی و فعال در زمان صلح و نیز در زمان جنگ ایفا می‌کرد.
برنامه لجستیکی و ایجاد سریع بنیه پشتیبانی لجستیکی نقش مهمی در تمرکز و استقرار کل نیروها بازی می‌کند. هنگامی‌که وضعیت اضطراری اعلام شود و یا عملی جنگی آغاز گردد، آنگاه تقویت و تجدید، جایگزینی و تدارکات مجدد لجستیکی برقرار میگردید. هرگاه و در کجا که نیروها در منازعه مسلحانه درگیر شوند، لازم است تا آن‌ها را در سطح مشخصی از شدت رزمی برای یک دوره معین نگه داشت. همچنین باید این امکان به وجود آید که نقشه تغییر پیدا کند و با دیگر احتمالات پیش‌بینی نشده مقابله گردد. بار دیگر، در اصول و در مفهوم چیز زیادی تغییر نکرد. واکنش انعطاف پذیر از مدت ها پیش یک ویژگی آشنای لجستیکی بوده است.
بنابراین لجستیک به حرفه نظامی پر از چالشی تبدیل شده که امروزه شاهد آن هستیم. شغلی حرفه ای که نیازمند آموزش، صلاحیتها و تخصص های ویژه است. دست اندرکاران لجستیک در کلیه رده ها نیاز به میزان بالایی از هوشیاری، تعهد، پشتکار و مهارت دارند.
بی شک حد اکثر تلاش دست‌اندرکاران لجستیک ضروری است، چرا که پیشرفت در زمینه‌ی تکنولوژی نظامی، به ویژه سیستم‌های تسلیحاتی، توانایی‌های عملیاتی با اشتهای لجستیکی بسیار زیاد به وجود آورده است. از آنجا که نیروهای رزمی به‌طور فزاینده‌ای به ارتباط پیوسته با پشتیبانی لجستیکی شان وابسته شده‌اند، تحرک عملیاتی آن‌ها نیز می‌تواند علی رغم تلاش های دائمی فرماندهان و برنامه ریزان عملیاتی برای یافتن راه هایی جهت فائق آمدن بر این روند محدود کننده نزول پیدا کند.
از آنجا که لجستیک اینک به میزان قابل ملاحظه تری به توسعه استراتژی ها، دکترین ها و مفاهیم عملیاتی و هدایت جنگ مدرن کمک می‌کند، هزینه های مالی فراهم آوردن لجستیک کارا به‌طور دقیق افزایش می یابد، به علاوه، هزینه های عملیاتی فراهم نیاوردن لجستیک کارا نیز افزایش می یابد.
قدرت های نظامی مجبور خواهند بود، سرمایه گذاری سنگین خود را بر روی لجستیک افزایش دهند تا اینکه توانایی جنگی به لحاظ عملیاتی کار آمد و قابل باوری را در زمینه‌ی دست زدن به جنگهای محدود حفظ کنند، آن‌گونه توانایی لجستیکی که به‌گونه‌ای موئثر نیرویی ایجاد کند و نیز باعث تداوم و استمرار عملیات در شرایط فیزیکی دشوار شود؛ عملیاتی که گاه در فاصله بسیار دور از پایگاه اصلی صورت گیرد.
با دانستن این امر که لجستیک همچنان نقشی حیاتی در عملیات نظامی آتی خواهد داشت، این بحث اینکه به اصول لجستیک می‌پردازد-اصولی که می‌توانند به‌گونه‌ای سودمند به برنامه‌ریزی و اجرای پشتیبانی درآیند کمک کنند.
هیچ مجموعه ای از اصول لجستیکی عمومی که مورد پذیرش همگان باشد، وجود ندارد.  این اصول درست مانند اصول جنگ در نیروهای مسلح کشورهای گوناگون، متفاوت است. این تفاوتها، ناشی از دکترین ها، رویدادها و البته اصطلاحات و زبانهاست. در هر صورت، اصولی که از دیرباز جا افتاده اند باید به‌طور متناوب مورد تجدید نظر قرار گیرند تا اینکه رواج و شیوع آن‌ها تضمین گردد و نیز به دلیل اینکه هیچ یک از جنبه های لجستیکی ارتش را نمی توان در فراهم آوردن رهنمودهایی برای آینده مشخص کرد، چرا که آینده مانند همیشه نامشخص است. تنها یک چیز را می‌توان فرض کرد که تغییرات هرچقدر دامنه دار باشند، همواره پیوند هایی با گذشته دارند. هرگونه نتیجه گیری کلی که از تاریخ در کل بدست آید، باید شامل اصل تغییر و اصل تداوم باشد.
کل تاریخ- ونه تنها تاریخ نظامی- مطالعه وقایع گذشته، رابطه ی آن‌ها با حال و مناسبت آن‌ها به‌عنوان درسهایی برای آینده را در پی دارد. اصول به شیوه‌ای مشابه ایجاد می‌شوند و در خدمت یک هدف قرار دارند. اصولی که مرتبط با تداوم و تغییر هستند، برای مثال، به‌طور یکسان در کلیه وظایف نظامی اعمال می‌شوند و نه فقط در امور لجستیک. درحالی‌که هیچ جایی از هیچ جهت برای سکون و انفعال وجود ندارد، همانند کلیه واحدهای اقتصادی، نیازی برای ثبات همراه با پویایی وجود دارد. با مد نظر قرار دادن این نکته، مرور ادبیات مربوط به این موضوع، مبین رگه هایی از اشتراک در میان اصول جا افتاده لجستیک و نیز برخی نیازمندی های مربوط به روز آمد کردن است.
در این جا شش اصل پیشنهاد و توضیح داده می‌شوند.
1.  وحدت هدف
2.  آمادگی
3. کار آمدی
4.  صرفه جویی
5. مسئولیت پذیری
6.  ابتکار
هر یک از اصول لجستیک، باید به پشتیبانی اصول جنگ اتخاذ شده توسط نیروهای مسلح پرداخته و با آن‌ها همبستگی داشته باشد؛ همچنین در انتخاب اصول لجستیکی، وابستگی متقابل و تعامل لجستیک با استراتژی، تاکتیک و فرماندهی عملیاتی باید مد نظر قرار گیرد. از همه ی اینها گذشته، اصول لجستیک چیزی نیست جز رهنمودهایی برای کمک به برنامه‌ریزی و فراهم آوردن قدرت رزمی در زمانها و مکان‌های بسیار مهم، به‌صورتهایی که برای موفقیت عملیاتی از همه مساعد تر باشد.
این اصول نه تجربیات نظری هستند و نه قواعدی برای تبعیت انعطاف ناپذیر. آن‌ها باید به تعلیم و آزمون، بررسی و اصلاح، نظارت و ارزش یابی مفاهیمی چون لجستیک نظامی کمک کنند.
این اصول، نه تنها به شدت تابع شرایط هستند، بلکه همچنین می‌توانند کتناقض باشند. برای مثال، پیشنهاد اصل کارآمدی، برای لجستیک متضضمن کفایت است، بااین‌حال نیاز به اقتصاد که در اصل دیگری مستتر است، نشان دهنده این است که ممکن است کفایت همواره دست یافتنی نباشد.
ممکن است مقدار همپوشی، دوباره کاری و تکرار در میان مجموعه ای متشکل از شش اصل مانند اصول دیگری که در اینجا پیشنهاد گردد مشاهده شود. به علاوه، ببعضی از مشخصه ها یا عوامل ثابت به نظر میرسد که در مورد همه و یا اکثر شش اصل پیشنهادی کاربرد داشته باشد.
اینک به بررسی هریک از شش اصل پیشنهادی می پردازیم.

1) وحدت هدف
خدمات لجستیکی اصلی، گوناگون هستند. گرچه هر یک از این خدمات، خدمت جداگانه ای محسوب می‌شوند، اما آن‌ها با یکدیگر بخش منسجمی از سازماندهی و تلاش لجستیکی شراکتی را تشکیل میدهند. کلیه‌ی این خدمات –که مختلط و هماهنگ هستند- باید تحت فرماندهی یا کنرل مناسب، در کلیه‌ی سطوح در چارچوب ساختار نیروی نظامی کشور، چه در زمان صلح و چه در زمان جنگ در هم ادغام شوند. این خدمات همواره با یکدیگر، وسایل معاش و ظرفیت کارکردی به نیروی نظامی اعطا می‌کنند و در صورت لزوم، مواد و خدمات را جهت پشتیبانی عملیات رزمی در اختیار قرار می دهند.
در سطوح بالاتر سازمان نظامی- در وزارتخانه های دفاع و در مراکز فرماندهی عالی نظامی- یکپارچه سازی شراکتی خدمات لجستیکی و ارائه‌ی شراکتی پشتیبانی لجستیکی، مستلزم وحدت کنترل سیاسی نظامی و وحدت هدایت نظامی است. هدف عبارت است از که سیاست‌ها، برنامه‌ها و الویتهایی که به‌صورت شراکتی در مورد آن‌ها اتفاق نظر به وجود آمده است همراه با اهداف لجستیکی و استراتژیکی که به‌گونه‌ای مستحکم وضع و تعقیب شده‌اند، به‌طور منظم مورد نظارت قرار گیرند و به‌گونه‌ای واقع‌بینانه ارزشیابی شوند.
در سطوح پایین تر- در نیروها، آرایشها و مراکز فرماندهی تاکتیکی- میزان مشابهی از یکپارچه سازی تلاشها و فعالیتهای عملیاتی ضروری است: وحدت در فرماندهی یک منطقه یا بخش خاص عملیات، وحدت در برنامه‌ریزی عملیاتی و وحدت در مأموریت‌ها و وظایف محوله. کلیه‌ی این خدمات، امکان تحقق اهداف استراتژیکی و تاکتیکی را با منابع لجستیکی موجود فراهم می‌سازد.
طبق این گرایش، اختیارات کامل فرماندهی و برنامه‌ریزی عملیاتی جامع، کمک ارزشمندی به تلاش برای وحدت هدف در چارچوب نیروها و آرایشها می دهد و هدایت و رهبری پشتیبانی لجستیکی را تسهیل می‌کند.
در برابر گرایشات دست‌اندرکاران لجستیک- هنگام به عهده گرفتن وظایف پشتیبانی- مبنی بر ترغیب منافع شخصی جداگانه و ارجحیت دادن به آن نسبت به منافع عام و مشترک، باید مقاومت به عمل آمده و از آن جلوگیری کرد. دست‌اندرکاران لجستیک از طریق رهبری مستحکم، آموزش خوب و کاربردهای نظامی گوناگون باید نسبت به دورنمای وسیع‌تر ضروریات نظامی را آسانتر بیابند تا این‌که منحصراً خود را محدود به کارهای معمول لجستیکی و جزئیات به همان اندازه مهم نمایند.
دست‌اندرکاران لجستیک نباید در حوزه ی خاص خود محدود بمانند. اگر آن‌ها در چنین وضعیتی باقی بمانند، آنگاه وحدت هدف نیز ممکن است در معرض خطر قرار گیرد؛ چه آن‌ها در یک نیروی واحد کار کنند و چه در نیروی مشترک و یا محیطی چند ملیتی؛ چه آن‌ها تهیه کنندگانی غیر نظامی باشند و چه تدارک رسان هایی نظامی، چه وضعیت عملیاتی باشد و چه غیرعملیاتی و چه در زمان جنگ به سر برند و چه در زمان صلح بهترین راه برای مقابله با محدودیت، اجتناب از تقسیم بندی های بیش از حد و رقابت های داخلی است.
دست‌اندرکاران لجستیک باید پیوند سودمند تولیدکننده –مصرف کننده را حفظ کنند و به‌عنوان واسطه‌ای نظامی بین کسانی که به طراحی و توسعه، تهیه‌یا تدارک مواد و تجهیزات می‌پردازند و کسانی که از تجهیزات و کالاهای فراهم شده استفاده می‌کنند، عمل کنند.
روابط کاری نزدیک دست‌اندرکاران لجستیک با فرماندهان، ستادها، واحدهای تابعه و تهیه کنندگان مواد و تجهیزات باید به کلیه حوزه های کاری آن‌ها تسری داده شود. درک و اطمینان متقابل، همکاری ثمربخش و اقدام به کار گروهی، وحدت هدف را به‌طوری کلی و نه فقط در امور لجستیکی ایجاد وتقویت می‌کند.

2) آمادگی
درصورتی‌که برنامه‌ریزی عملیاتی شراکتی در بردارنده ی لجستیک باشد، پس برنامه‌ریزی چیست؟ در این چارچوب، می‌توان برنامه‌ریزی را به‌عنوان فرآیند پیوسته ی سازگاری بلند پروازی های نظامی با مقاصد، تعهدات با توانایی ها، احتیاجات با منابع، وسایل موجود با محدودیت‌ها توصیف کرد. برنامه‌ها در پی بهینه سازی ظرفیت های اقتصادی، صنعتی و لجستیکی، آمادگی عملیاتی واقعی و اثر بخشی رزمی بالقوه هستند. بااین‌حال، از آنجا که برنامه‌ریزی، اساس نوعی پیش‌بینی است و از آنجا که نه دور اندیشی و نه قضاوت نظامی بدون اشکال نمی‌تواند باشد، بنابراین برنامه‌های لجستیکی باید شامل حاشیه امنیتی برای احتمالات پیش‌بینی نشده و غیر قابل پیش‌بینی باشند. این احتمالات امکان دارد که هم در مواقع اضطراری در زمان صلح و هم در زمان جنگ رخ دهند.
با پیش‌بینی پیشامدهای احتمالی و انتظار سیر عملیات به‌صورت پیش‌بینی شده، برنامه ریزان ستاد کل مشاوران لجستیکی آن‌ها همراه با یکدیگر سعی در پیش‌بینی نیازمندی های نیرو دارند. آن‌ها ممکن است به طراحی ساختار عملیاتی نیروهای موجود در محل بپردازند و ابتدا نیروهای تقویتی منظم (دائمی) و ذخیره (قابل بسیج) را اضافه کنند و سپس به جایگزینی نیروها در صحنه نبرد اقدام کنند.
آنگاه ممکن است به نیروهای تقویتی مجهز و آموزش دیده برای تکمیل آرایش نیروها در نبرد یا تشکیلات واحد ها نیاز باشد. همچنین ممکن تست لازم باشد به جبران ضایعات تجهیزات پرداخت، ضایعاتی که ناشی از خرابی تجهیزات و خساراتی است که در طول نبرد وارد می‌شود. از طریق دور اندیشی، داوری نظامی و کار ستادی مستمر و پرزحمت و نیز از طریق برآوردهای قابل اطمینان نرخ تلفات و مصرف است که برنامه لجستیکی شروع به تحقق یافتن می‌کند. این برنامه نیز مانند کلیه برنامه‌ها مستلزم این است که دائما به هنگام گردد.
برنامه‌های عملیاتی به بهترین وجه تحت هدایت یک رییس ستاد در هر یک از سطوح ساختاری یک نیروی نظامی تدوین می شود و مورد بازیابی و تجدید نظر قرار می‌گیرد. وی وظایفی را برای ستاد کل و برنامه ریزان لجستیکی تعیین می‌کند و به هماهنگی آن‌ها می‌پردازد و از جانب وزیر کابینه و یا فرمانده‌ی نظامی عمل کرده و در برابر این مقامات پاسخ گو است. وی تضمین می‌کند که کلیه‌ی ملاحظات و مقتضیات –از جمله، لجستیکی- به‌گونه‌ای شایسته، منسجم و کامل مورد ارزیابی قرار گیرند.
آمادگی لجستیکی، محصول این فرآیند برنامه‌ریزی عام و پیوسته است. آمادگی تضمیت شده به میزان زیادی گسترش ضروری نیروها و زیر بنای لجستیکی را آسان می سازد و این در صورتی است که بسیج ضرورت داشته باشد. هیچ گونه تغییر بنیادی در زمینه‌ی سازمانها و نظامها ی پشتیبانی لجستیکی در جریان گذار به حالت جنگی نباید رخ دهد. گذار خوب برنامه‌ریزی شده، خوب تنظیم شده و آسان، به میزان قابل ملاحظه‌ای به نیروها کمک می‌کند تا از وضعیت آمادگی عملیاتی زمان صلح به وضعیت اثر بخش رزمی روی بیاورند. درصورتی‌که برخی تعدیل های لجستیکی ضرورت داشته باشد، آن‌ها به بهترین وجه و به نحوی سریع و قاطع به مورد اجرا گذاشته می‌شوند. تعدیل های ناشی از فقدان دور اندیشی، فقدان برنامه‌ریزی و یا فقدان آمادگی، قابل اجتناب بوده و ممکن است عملیات و یا پشتیبانی از عملیات را با تاخیر مواجه ساخته و یا مختل کند. معمولاً پیروزی بیشتر با چیزهای همیشه حاضر و آماده میسر است.

3) کارآمدی
پیش از آن‌که یک نیرو به رزم فرستاده شود، باید کارآمد باشد و عملیات امکان پذیر و پایدار باشد.
برای کمک به کار آمدی، ساختارهای نیرو باید شامل آمیزه ی مناسب و موازنه اجزای متشکله و نسبت مناسب عناصر رزمی به لجستیکی باشد. آمیزه، موازنه و نسبت ممکن است براساس نوع عملیات، محیط فیزیکی و سایر ملاحظات متغییر باشند.
هنگامی‌که نیروهای مسلح، فاقد اعتبار لجستیکی باشند، پشتیبانی و اعتماد ضربه خواهد خورد. دشمنان، با توجه به این اعتبار ممکن است تشویق به فرصت طلبی و ماجراجویی نظامی شوند، امری که در غیر این صورت حتی تصور آن را نیز به ذهن خود خطور نمی دادند. هنگامی‌که نیروهای مسلح از خودکفایی لجستیکی و معتبر محروم باشند، منابعی برای موفقیت در اختیار نخواهند داشت.  خلاصه اینکه، نیروها به لحاظ عملیاتی کارآمد، نیاز به پشتیبانی لجستیکی مستمر و پایدار دارند.
پایداری لجستیکی به تنهایی تضمین کننده‌ی کارآمدی عملیاتی نیست. سایر عوامل شامل موارد زیر می‌باشند: استراتژی ها و تاکتیکهای مناسب، برنامه‌ریزی و ساختار نیروی موثر، تجهیزات خوب، رهبری الهام بخش و فرماندهی مجرب، آموزش مناسب و آمادگی، توانایی رزمی قدرتمند همراه با ظرفیت کافی برای تقویت و جایگزینی نیروها، روحیه ی بالا و اعتقاد به یک آرمان. بااین‌حال پایداری لجستیکی، جزء متشکله ی حیاتی عملیات نظامی موفق است. پایداری لجستیکی از طریق ترکیب خودکفایی منابع و نیروی حرکتی به سمت جلو بدست می آید، به‌طوری که پشتیبانی عقبه از خط مقدم به‌طور دائم- و در صورت امکان خود به خود- نیازهای عملیاتی را برآورده می‌سازد، بدون آنکه فرماندهان عملیاتی و واحدها به‌طور مکرر نگران رسیدن تدارکات باشند. پشتیبانی لجستیکی کارآمد و پایدار، فرماندهان و نیروهایشان را قادر می‌سازد تا به اهداف استراتژیکی و تاکتیکی دست یافته و ماموریتها و وظایف عملیاتی شان را انجام دهند و به آن‌ها آزادی عمل، برای به دست گرفتن ابتکار، بهره برداری از موقعیت و اجتناب از فاجعه می بخشد.
نیروهایی که به لحاظ لجستیکی، کارآمد باشند، احتمالا باید تیمهایی متشکل از گروه های متوازن و جمعی نیروهای مختلط باشند. این تیمها قادر به هدایت و پشتیبانی از رزم در سطح مشخصی از شدت برای دوره ای معین از عملیات هستند و همچنین قادرند تا مدت زمانی بدون تدارک رسانی مجدد، کارایی خود را حفظ کنند، زیرا که کار آمدی، متضمن درجه ای از خودکفایی است.
پایداری لجستیکی نیز از این امر تبعیت می‌کند. پایداری لجستیکی با استفاده از سه ضریب مورد سنجش قرار می‌گیرد و فراهم می‌شود: روزهای رزم، نرخ فرسودگی و تلفات، هزینه ها و مصرف ناشی از نبرد و برآورد جایگزینی تجهیزات و کالاها.
بنابراین خودکفایی لجستیکی عبارت است از تعادل نیازهای برآورده شده یا معین شد ه با منابع موجود. منابع شامل منابعی می‌شوند که توسط سازمانها و سیستم‌های لجستیکی از عقبه تأمین می‌شوند و نیز منابعی که در دسترس خود آرایشات و واحد های رزمی قرارر دارد. خودکفایی تضمین کننده‌ی انعطاف پذیری عملیاتی و نیز در صورت قطع ارتباط و ایجاد گسست با پشتیبانی عقبه، ادامه کارکرد واحدها و آرایشات است.
کار آمدی لجستیکی در شرایط عملیاتی هنگامی به نحوه موثر تری تضمین می‌گردد که تأسیسات پشتیبانی پراکنده باشند و مورد حفاظت قرار گیرند. چه این تأسیسات کارخانه های تولیدی باشند یا تأسیسات پایگاهی یا واحد های پشتیبانی صحرایی و یا انبارهای ذخایر عملیاتی. همچنین آن‌ها مستعد این هستند که دچار ازدحام و اختلال شوند. پراکندگی وحفاظت، کارایی آن‌ها را به‌عنوان امکانات لجستیکی طولانی‌تر می‌سازد، بدونه انکه برخوردی با بعضی از اصول جنگ یعنی تمرکز وصرفه جویی در تلاشها پیش بیاید. همانند همه ی موارد اعتدال و میانه روی باید حکم فرما گردد. سیستم های ارتباطاتی و اطلاعاتی مدرن، اینک به گونه ی قابل ملاحظه‌ای به کنترل، مدیریت و استقرار منابع پراکنده در زمان و مکان کمک می‌کند. امنیت- اصل دیگر جنگ- باید در مناطق عملیاتی تأمین گردد. بنابراین نه امنیت و نه کار آمدی لجستیکی نباید به‌گونه‌ای غیر قابل قبول از طریق ایجاد چندین پایگاه لجستیکی، مناطق پشتیبانی و خطوط ارتباطاتی کاهش یابند. پراکندگی بسیار زیاد ممکن است خودکفایی و پایداری یک نیرو را در یک زمان خاص و در یک منطقه ی خاص تنزل دهد. پراکندگی بسیار اندک و حفاظت بسیار اندک ممکن است باعث از دست رفتن امکانات ارزشمند و غیر قابل جایگزین نیرو شود و آن را به لحاظ لجستیکی و عملیاتی غیر کارآمد سازد.

4) صرفه جویی
اصل جا افتاده ی صرفه جویی لجستیکی، دستخوش سوءتفاهم قرار می‌گیرد و اشاره به جیره بندی دارد. افزایش صرفه جویی به معنی کاهش تعمدی منابع تا آن حد نیست که پشتیبانی لجستیکی دیگر کار آمد، خودکفا یا پایدار نباشد. درست همانگونه که اثر بخشی محصول مشرک کارایی و صرفه جویی است، تلاش دائمی برای اثر بخشی لجستیکی، مستلزم تصحیح نارسایی ها و حذف هر گونه همپوشی و تداخل غیر ضروری یا دوباره کاری مسئولیت ها و اتلاف منابع ارزشمند است. بنابراین صرفه جویی لجستیکی به معنی استفاده از منابع- خدمات، تسهیلات و ذخایر- به هر گونه ای که کاملاً مولد و صرفه جویانه است. تضمین این امر که منابع به‌گونه‌ای موئثر مورد استفاده ی نیروهای نظامی قرار گیرند ممکن است اثرات سوء محدودیتهای مربوط به تجهیزات و خدمات را- که غالباً از خارج و به‌طور ناگهانی بر نیروها تحمیل می‌گردد- کم تر کند. صرفه جویی لجستیکی همچنین به معنی ایجاد یک توازن معقول بین تضمین بیش از حد و تضمیت کمتر از حد لزوم است: این کار از طریق فراهم آوردن منابع نه به مقدار بسیار کم و نه به مقدار بسیار زیاد، بلکه به‌اندازه‌ی کافی است. علاوه بر این، صرفه جویی لجستیکی به معنی ایجاد موازنه معقول بین اثر بخشی نقش ها و اثر بخشی هزینه ها از طریق صرفه جویی بدونه محدود کردن نابجای عملکرد، وظیفه ای رزمی یا پشتیبانی است.
طراحی وتولید تجهیزات نظامی با قابلیت اطمینان، نگهداری و مقاومت بهینه می‌تواند زمان از رده خارج بودن (‪downtime) تجهیزات را کاهش دهد، یعنی دوره ای که تجهیزات کار نمی‌کنند و بنابراین برای استفاده در دسترس نیستند و همچنین می‌توانند اعتماد استفاده کننده را نسبت به تجهیزات افزایش دهند. بازرسی منظم ونگه‌داری پیش گیرانه همچنین قابلیت خدمت رسانی تجهیزات را افزایش دهد. درصورتی‌که تجهیزات خراب شوند و یا اینکه در نبرد خسارت ببینند، توانایی تعمیر در خطوط مقدم، ارزش استفاده از تجهیزات در نبرد وقابلیت خدمت رسانی آن‌ها را بهینه می سازد. درصورتی‌که تجهیزات باید برای پشتیبانی از تأسیسات نگه‌داری عقبه تخلیه گردند، توجه ماهرانه می‌تواند نیاز به جایگزینی تجهیزات صدمه دیده در نبرد را کاهش دهد. کلیه این اقدامات به بهبود اثر بخشی نقش ها و اثر بخشی هزینه ها کمک می‌کند.
همچنین، صرفه جویی لجستیکی از طریق دوره های طولانی تولید تجهیزات نظامی جهت کاهش هزینه های واحد و یا از طریق استفاده از مدلهای غیر نظامی مناسب جهت نجات یافتن از تهیه‌ی مدلهای خاص نظامی گران قیمت، هنگامی‌که این مدلها واقعا اساسی نیستند، بدست می آید. به علاوه تغییرات ظاهری که در جریان تولید یا جریان عمر مفید تجهیزات، همواره کارا نیستند، تغییرات کارکردی اثر بخشی و کارایی نقش تجهیزات را افزایش می‌دهد. به علاوه، طولانی‌تر ساختن عمر مفید تجهیزات ممکن است جایگزینی آن‌ها را که بسیار گران قیمت است، به تعویق اندازد. از سوی دیگر، به تاخیر انداختن جایگزینی ممکن است باعث افزایش هزینه های نگه‌داری در آینده شود. ورود به موقع تجهیزات جدید که با برآورد اولیه ی از میزان قطعات و لوازم یدکی تکمیل می‌شود، ممکن است به لحاظ نقش و هزینه، کارایی و اثر بخشی بیشتری داشته باشد.
صرفه جویی اقتصادی، همچنین از طریق انتخاب تجهیزات مناسب برای ایجاد و خرید، مشخص ساختن میزان صحیح پیچیدگی و استحکام آن‌ها و گزینش بهترین تولیدکننده به دست می آید. تصمیمات آگاهانه باید بین موارد زیر صورت گیرد: مدلهای چند نقشی و تک منظوره، طراحی های ثابت شده و آخرین تکنولوژی، پایگاه تولید جا افتاده ی بسیار تخصصی و نسبتا محدود، پایگاهی وسیع‌تر با ریسک بیشتر و رقابتی تر، زمان انتظار طولانی و تهیه تجهیزات به‌صورت حاضر و اماده و با عرضه به موقع و نیز بین اقلام قابل تعمیر و دور ریختنی. به علاوه، استاندارد کردن تجهیزات تخصصی کردن تولید، احتمالا به لحاظ لجستیکی و نیز عملیاتی، هم به سود نیروهای ملی و هم به سود نیروهای چند ملیتی است.
به علاوه، صرفه جویی لجستیکی از طریق عقلانی سازی و بهبود پشتیبانی در داخل نیرو میسر می‌گردد. پایگاه ها و تأسیسات لجستیکی عظیم ممکن است صرفا برای حفظ و نگه‌داری خود منابع بسیار زیادی را جذب کنند و این در حالی است که گزینه های ارزان نیز کفایت می‌کنند. استفاده ی بیشتر از غیرنظامیان و مقاطعه کاران در زمان صلح ممکن است امکانات نظامی را برای مقاصد دیگر آزاد کند، به شرطی که به آمادگی عملیاتی لطمه نخورد. هواپیما های حمل نقل می‌توانند وسایل سریع تر و انعطاف پذیر تری برای نقل وانتقال لجستیکی باشند. بااین‌حال، اگر این هواپیماها در حین پرواز بخش بزرگی از سوخت موجود در مخزن خود را مصرف کنند، ممکن است شکل کند رو تر، کم تر انعطاف پذیر و صرفه جویانه تری از حمل‌ونقل ترجیح داده شود. انبارهای عملیاتی و ذخایر جنگی که برای مدت زمان طولانی در سیستم عرضه نگه‌داری می شوند، ممکن است در عمل به‌گونه‌ای غیر دقیق، بازتاب نیازهای روز آمد شده، برآورد شده و یا واقعی باشند. میزان نسبی مهندسی و نگه‌داری تجهیزات در زمان صلح اغلب از نیازهای جنگ فراتر میرود. در چارچوب اتحادهای نظامی، قابلیت بیشتر عملیات متقابل، پشتیبانی متقابل و خدمت رسانی میان نیروها، ممکن است به لحاظ اقتصادی صرفه جویانه باشد.
نیروی مشترک و یک پارچه بین‌المللی مناسب به لحاظ لجستیکی، صرفه جویانه و کاراست و ممکن است همچنین به لحاظ عملیاتی موثر باشد. برنامه‌ها و سیاستهای تجهیزاتی، درصورتی‌که به‌طور متمرکز بر روی آن‌ها توافق شده باشد، لجستیکی که به‌طور متمرکز هدایت شده باشد و فراهم آوردگان آن دارای هماهنگی باشند و مدیریت منابع، درصورتی‌که به‌طور متمرکز اعمال گردد، می‌توانند به نفع کشورها و اتحادهای نظامی باشند. مدیریت انواع خاصی از اقلام تجهیزاتی، در صورت موجودی مشترک، توسط نیرویی که استفاده کننده‌ی عمده آن به شمار می آید و عقلانی سازی پشتیبانی لجستیک پایگاهی، می‌تواند هزینه های ثابت را کاهش دهد. رقابت کنترل شده بین تولید کنندگان دفاعی، برای سفارشات در حال کاهش و بین نیروهای مسلح برای منابع محدود نیز می‌تواند دارای مزایایی باشد. صورت حساب های در حال افزایش لجستیک، نیروهای نظامی را وادار می سازد تا کلیه‌ی تدابیر موثر برای یک پارچه ساختن لجستیک، به‌عنوان وسیله‌ای برای نیل به صرفه جویی های احتیاط آمیز و عملی را مدنظر قرار دهند.

5)مسئولیت پذیری
در یک سیستم عرضه، که به‌گونه‌ای موئثر پاسخ گو باشد، رده ها و تأسیسات پشتیبانی نیازهای قابل پیش‌بینی را در مقادیر روزانه پیش‌بینی شده عمدتاً به‌صورت خود به خود به سمت جلو هدایت می‌کنند و واحدهای وابسته، نیازهای پیش‌بینی نشده ی خود را از طریق درخواست اقلام خاص از عقبه تأمین می‌کنند. در یک سیستم نگهداری، که به‌گونه‌ای موئثر پاسخ گو باشد، تیم های متخصص سیار، در صورت امکان، تعمیرات را در خطوط مقدم انجام می دهند. هنگامی‌که وظایف فرا تر از توانایی آن‌ها باشد و یا اینکه از اولویت پایین تری برخوردار باشد، تجهیزات قابل تعمیر به کارکاه ها برگردانده می‌شود و در آنجا معایب و خساراتشان ترمیم شده و به واحد بازگردانده می‌شود. در یک سیستم تخلیه و درمان پرسنل مجروح که به‌گونه‌ای موئثر پاسخ گو باشد، کمکهای اولیه و مراقبت های پزشکی ماهرانه به محض آنکه قابل اجرا باشند، در مورد مجروحان اعمال می‌گردند. اگر امکانات درمان در خط مقدم مناسب و یا موجود نباشد، مجروحان توسط آمبولانسهای در حال انتظار به بیمارستانهای صحرایی و عمومی انتقال می یابند و هنگامی‌که کاملاً بهبود پیدا کردند، معمولاً به واحدهای خود باز می‌گردند. سایر سیستم های پشتیبانی لجستیکی نیز به همین شکل در برابر نیازهای عملیاتی پاسخ گو بوده و نیز در برابر اولویت‌های رزمی حساس هستند.
خدمات وتسهیلات “لجستیکی پاسخ گو”در انتظار تغییر وتحول هستند. آن‌ها فقط زمانی که تغییراتی رخ می دهد، از خود واکنش نشان نمیدهند. با افزایش پشتیبانی در یک بخش و کاهش آن در بخش دیگر، تغییراتی به گونه انعطاف پذیر صورت میگیرند تا نیازهای عملیاتی و تاکتیکی تغییر یافته را برآورده سازند. ازاین‌رو، تغییرات، پاسخ گوی برنامه‌ها و اولویتهای در حال تحول فرمانده می گردند. درصورتی‌که کنترل متمرکز پشتیبانی لجستیکی ضرورت داشته باشد –در یک بخش خاص، در یک سطح مشخص در چارچوب یک نیرو یا برای یک دوره‌ی زمانی معین- این امر در جهت بهبود واکنش انعطاف پذیر صورت می‌گیرد و نه در جهت تضعیف یا محدود کردن اختیارات و مسئولیت کلی فرمانده عملیاتی.
تجربه نشان می‌دهد که طرح های عملیاتی تدوین شده در زمان صلح نیازمند آن هستند که دائما مورد تجدید نظر قرار گیرند و طرهایی که در آن زمان جنگ تدوین می شوند نیز لازم است دائما اصلاح گردند.
در واقع، طرحهای زمان صلح به ندرت با شرایط واقعی سازگارند و نیازمندیهای واقعی دوران جنگ را برآورده می سازند. دست اندر کاران پاسخ گو و مسئول لجستیک ممکن است منتظر وقوع مواردی باشند و با پیش‌بینی های لازم طرح را تعدیل کنند، اما آن‌ها همچنین باید وقایع ونیازهای غیر قابل پیش‌بینی را نیز مد نظر داشته باشند. مسئولیت پذیری و پاسخ گو بودن دست اندکاران لجستیک قابل تحسین است، اما اگر آن‌ها قادر به حفظ پاسخ گویی در تمام دوره‌ی جنگ، رشته ی عملیات و یا نبرد باشند، عملکردشان در سطحی عالی است. هر دو هدف مستلزم احساس تعهد پیگیر نسبت به انجام وظیفه و توجه به جزئیات است.
چالشها و فقدان استراحتی که دست‌اندرکاران لجستیک و واحدهایشان با آن در تمرینات سازمان صلح مواجه می شوند، تنها گوشه ای از وظیفه‌ی شاق آن‌ها در زمان جنگ را نشان می‌دهد.

6) ابتکار
اگر اصول پیشنهادی کارآمدی و صرفه جویی اندکی متناقض به نظر می رسند اصول مسئولیت پذیری و ابتکار مطمئنا مکمل یکدیگر اند.
دست‌اندرکاران لجستیک و نیز کلیه‌ی سربازان و افسران تنها در صورتی می‌توانند به خطرات و مشکلات جنگ پاسخ موثر بدهند که افرادی مبتکر باشند. افرادی که همه فن حریف باشند.
با نگاهی به عقب از تجربیات گذشته استفاده می‌کنند تا با شایستگی تمام با چالشهای غیر منتظره مقابله کنند. آن‌ها ممکن است مجبور بهترمیم آرایش یا واحدهای درگیر نبرد به بهترین شکل ممکن باشند، به‌گونه‌ای که این نیروها قادر به از سر گرفتن عملیات شوند. آن‌ها ممکن است مجبور به اوراق کردن تانکی که در جریان نبرد خسارت دیده برای استفاده از لوازم یدکی آن گردند و بدین ترتیب تعمیر تانک دیگری را برای رساندن آن به حد استاندارد جهت مورد استفاده قرار گرفتن در نبرد میسر سازند و یا اینکه در تجهیزات تغییراتی به وجود آورند، به‌طوری که تجهیزات مزبور بتوانند در مدت زمانی کوتاه پس از صدور فرمان، نقش عملیاتی متفاوت از آنچه که برای آن‌ها طراحی شده ‌ایفا کنند. نیروها مکن است مجبور شوند خوراک خود را از منابع موجود در زمین منطقه عملیاتی تأمین کنند و از منابع محلی استفاده به عمل آورند و یا بر دیگر اشکار غیر متعارف عرضه وابسته گردند.
ابتکار، ناشی از مهارت عملی است و نگرش ذهنی مثبتی را ایجاب می‌کند. تخیل و نبوغ به مبتکر کاردان کمک می‌کند تا در زمانهای بحران، ابتکار را حفظ کند. بااین‌حال، ایجاد مهارت و نگرش های صحیح در زمان صلح مشکل است؛ بنابراین، ابتکار در جنگ غالباً باید خود جوش باشد.
برخی چنین استدلال می‌کنند که به دلیل آنکه تکنولوژی پیشرفته، افراد متصص را پرورش می‌دهد، نظامیانی که متخصص نیستند دیگر مانند گذشته خود اتکا و خودکفایی نمی‌تواند باشد. ارتشهایی که به‌طور سنتی بر تجهیز افراد تأکید می کردند، اینک دل مشغولی شان را تأمین خدمه برای تجهیزات تشکیل می دهد. هینگامی که تجهیزات از کار افتند، افراد غیر متخصص و غیر کاردان ممکن است تقصیرها را متوجه تکنولوژی نموده و در پی جایگزینی برای آن برآیند. مثالی که اغلب ذکر می‌شود مربوط به تقسیم مسئولیت و کار بین خدمه تانکها و متخصصان نگهداری است. در زمان صلح، آموزش خدمه ممکن است محدود به سرویس منظم و تنظیمات جزیی باشد و متخصصان در کار تعمیرات شرکت داشته باشند. در زمان جنگ، هنگامی‌که متخصصان ممکن است برای کمک به دسترس نباشند، انجام تعمیرات و عل نگه داشتن تانکها برای خدمه ی آن‌ها در حکم مرگ و زندگی است. بنابراین احتمالا آماده‌سازی عملی افراد غیر متخصص، کاردانی و ابتکار آن‌ها را در مواقع بحران افزایش می دهد، درست همانگونه که آموزش کمک های اولیه، جان نظامیان مجروح بی شماری را در نبرد نجات داده است.
ابتکار تنها استعداد فردی نیست؛ لجستیک مبتکرانه می‌تواند به‌صورت دسته جمعی نیز آموخته شود. برای مثال، واحدها و آرایشها به لحاظ لجستیکی خودکفا و تیمهای نیروهای مختلط دارای خوداتکایی و خودکفایی به شکل یک پارچه هستند. این واحد ها و آرایش ها به‌صورت بالقوه، مبتکر بوده و وابستگی کمتری به پشتیبانی تخصصی منطقه عقبه دارند. فرماندهان، ستاد کل و دست اندرکاران لجستیک با همکاری با یکدیگر حوزه وسیعی را در اختیار داشته و نیاز غیر قابل انکاری به برنامه‌ریزی و تشویق پشتیبانی مبتکرانه از عملیات نظامی دارند.
و آخر اینکه چالشهای لجستیکی محض (پیش‌بینی و تعیین نیازها) و لجستیک کاربردی (برنامه‌ریزی، تدارک و تأمین پشتیبانی) امروزه نیز همانند گذشته دشوار هستند. طراحی پشتیبانی، جهت پایدار نگه داشتن یک نیروی واکنش سریع کوچک در چار چوب یک عملیا ت خاص، به‌اندازه‌ی انباشت ذخایر عظیم منابع در طی دوره طولانی جنگ چالش برانگیز و حیاتی است. با توجه به وابستگی بیشتری که به‌صورت عاقلانه ای به وسایل سریع تر نقل و انتقال لجستیکی و شیوه های تدارکاتی «به موقع» و سیستم‌های اطلاعاتی مدیریت(اینک موجود)پدید آمده است، این امکان وجود دارد که روزهای تأسیسات لجستیکی پایگاهی وسیع، دائمی و گران قیمت به سر امده باشد.، اما احتمالا روزهای لجستیک «با منابع مالی اندک» که ویژگی آن جیره بندی منابع و تحقیقات مالی است، هرگز به سر نخواهد آمد. منابع تخصیص داده شده به پشتیبانی نظامی، احتمالا همواره بسیار کمتر از آن چیزی هستند که باید به کار برده شوند.
تجربه وکاردانی لجستیکی صحیح باید هنگام تصمیم گیری درباره‌ی سازمان و روش های مورد نیاز برای نیل به آمادگی عملیاتی موثر و پشتیبانی خدمات رزمی موثر به کار بسته شود. اصل تداوم، سکوی مستحکمی به وجود می آورد که از آن می‌توان لجستیک عملیاتی را فراهم کرد درحالی‌که اصل تغییر، بر نقش سازنده ای تأکید می گذارد که افکار مبتکرانه، نوآورانه و جدید باید در تعیین موثرترین شکل پشتیبانی لجستیکی برای آینده ایفا کنند.
هیوستون(‪Huston) در کتاب استادانه خود در باره ی لجستیک، با عنوان «ارکان جنگ»ادعا می‌کند :«منطق چنین میگوید و برنامه ریزان نظامی چنین ترجیح میدهند که چنین باور داشته باشند که برنامه‌های لجستیکی از برنامه‌های استراتژیکی ناشی می‌شوند». و سپس در ادامه به رشته ای از مثالها، در جریان جنگ جهانی دوم یاد آور می‌شود:«هنگامی‌که تصمیمات استراتژیک سطح بالا، بیشتر مبتنی بر محدودیتهای لجستیکی بودند تا مبتنی بر ملاحظات دیگر، ازاین‌رو نیاز به برآورد کلیه عوامل و آمیختن کلیه ملاحظات هنگام برنامه‌ریزی های عملیاتی و تصمیم گیری های فرماندهی و نیز هنگام انجام کلیه‌ی تدارکات و برآورده کردن کلیه‌ی نیازمندی ها پشتیبانی وجود دارد.»
“وان کروله” دراثر عمده و جدید تر خود تحت عنوان «تدارکات جنگ»میگوید:«هدف سازمان نظامی بسنده کردن به کمترین تعداد نیروهای پشتیبانی نیست، بلکه ایجاد بزرگترین نیروی رزمی ممکن است.»
درسهای لجستیکی از رشته عملیات گذشته باید به‌گونه‌ای واقع‌بینانه ضبط و به شیوه‌ای توصیفی ارائه شود و اگر این درسها برای آینده نیز معتبر باشند، باید به دقت تدریس شده و به‌طور جدی یاد گرفته شوند. تنها با برطرف ساختن کلیه این نیازمندی هاست که ما مطمئن خواهیم شد که درسهای ارزیابی شده ی گذشته به‌گونه‌ای مناسب در آینده نیز به کار بسته خواهند شد و از آن‌ها غفلت و چشم پوشی به عمل نخواهد آمد.
تذکر این نکته لازم است که نسبت دادن اتوماتیک عملکرد رزمی و پشتیبانی نیروها طی آموزشهای زمان صلح به شیوه‌ای که آن‌ها در یک جنگ واقعی در پیش خواهند گرفت، امری اشتباه است که باید از آن اجتناب گردد. تنها اگر تمرینات عمده زمان صلح به‌گونه‌ای واقع‌بینانه عملکرد لجستیکی آن‌ها را به آزمون بگذارند، ما میتوانیم نتیجه گیری های معتبری درباره‌ی آمادگی عملیاتی و اثر بخشی رزمی اتخاذ کنیم.
فرماندهان نظامی و برنامه ریزان عملیاتی ارشد، که ممکن است فاقد تجربیات عملیات همه جانبه باشند- و البته از این نظر تقصیری متوجه آن‌ها نیست- نیاز به دریافت مشاوره ی لجستیکی صحیح دارند.
تنها با دستیابی به بهترین مشاوره ها، آن‌ها قادر به قضاوت های نظامی آگاهانه و تصمیم گیری های موثر هستند. همچنین مشاوره در باره ی لجستیک باید به سیاست مداران دخیل در بسیاری از موقعیت‌های اضطراری نظامی یا جنگ منتقل گردیده و توسط آن‌ها درک شود.
باید از دست اندر کاران لجستیک بی توجه، مغرور و فاقد خلاقیت که ممکن است کلیات عامی را به‌عنوان راه حل ارائه دهند و یا اینکه به منظور حفظ موضع غیر جنجال بر انگیز و نیز عدم جلب توجه در جریان مسیر شغلی حرفه ای طولانی و گاه بدون هیچ ویژگی خاص به خود اجازه اتلاف منابع و عدم کارآمدی را بدهند، احساس نگرانی کرد. تنها درصورتی‌که دست‌اندرکاران لجستیک آماده باشند تا آشکارا و مصمم و ثابت قدم بوده و هنگامی‌که شرایط ایجاب کند با تندی رفتار کنند، نارسایی ها برطرف خواهد شد و پیشرفتهایی صورت خواهد گرفت.
کاهشهای دلبخواهی و بدونه آتیه بینی در زمان صلح، ممکن است خلاء های بزرگی را در پشتیبانی لجستیکی در زمانهای اضطراری و یا جنگ پدید آورد. هنگامی‌که مصیبتی رخ می‌دهد، برطرف کردن نارسایی ها، قطعا بسیار دیر شده و کاری بسیار دشوار می باشد.
سر انجام اینکه، ذکر این نکته نیز لازم است که تداوم تغییر پدیده دائمی لجستیک نظامی مانند هر اقدام ارزشمند دیگری است و این امر بر اهمیت برنامه‌ریزی و کنترل تغییر، در حال حاضر و نیز آینده تأکید می‌کند.

 0
اشتراک گذاری
Admin

Admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

موارد اخیراً مشاهده شده

بستن

هیچ پستی بازدید نشده است.

بازدید اخیر